Πρωινή Δομή - Πρώιμη παρέμβαση

Στο κέντρο εξατομικευμένης παρέμβασης «παιδικό Χαμόγελο» λειτουργούν πρωινά τμήματα, για παιδιά με Διάχυτες Αναπτυξιακές Διαταραχές Αυτιστικού Φάσματος και γλωσσική καθυστέρηση.

Το ωράριο λειτουργίας είναι 9:00- 13:00 και λειτουργεί καθημερινά.

Περιλαμβάνει συνεδρίες:

  • Λογοθεραπείας
  • Εργοθεραπείας
  • Ειδικής Διαπαιδαγώγησης
  • Ψυχοπαιδαγωγικές συνεδρίες
  • Εκπαίδευση Γονέων
  • Δραστηριότητες καθημερινής ζωής

 

Κύριοι στόχοι της πρωινής δομής είναι οι:

  • Ανάπτυξη του αντιληπτικού και εκφραστικού λόγου
  • Διαχείριση των ανεπιθύμητων συμπεριφορών
  • Βελτίωση των γνωστικών και αντιληπτικών δεξιοτήτων
  • Ανάπτυξη των κινητικών δεξιοτήτων
  • Εξάσκηση στις δραστηριότητες καθημερινής ζωής

Στόχοι μας αποτελούν, η ανάπτυξη επικοινωνιακής και κοινωνικής συμπεριφοράς στα παιδιά με απώτερο στόχο την κοινωνική και σχολική ένταξη τους.

Κατά την ένταξη ενός παιδιού σε πρωινή δομή πραγματοποιείται αρχική αξιολόγηση του παιδιού, που περιλαμβάνει συνέντευξη με τους γονείς, ανάλυση του ιστορικού, κλινική παρατήρηση του παιδιού και λήψη ειδικών αναπτυξιακών τεστ. Με την ολοκλήρωση των παραπάνω συντάσσεται αυστηρά εξατομικευμένο διδακτικό πρόγραμμα για το παιδί.

 

Για τη διατήρηση υψηλού επιπέδου υπηρεσιών, το Παιδικό Χαμόγελο πραγματοποιεί τακτικές επαναξιολογήσεις των παιδιών, ενεργή συμμετοχή των γονέων στη θεραπεία του παιδιούεκπαίδευση γονέων, θεραπευτές με πολυετή εμπειρία και κατόχους μεταπτυχιακών σπουδών.

Επιπλέον για τη καλύτερη δυνατή εφαρμογή των εκπαιδευτικών προγραμμάτων το «Παιδικό Χαμόγελο», διατηρεί συνεχή επικοινωνία με τους γονείς και το ευρύτερο περιβάλλον του παιδιού. Οι γονείς ενημερώνονται τακτικά για τη δομή και τους στόχους του προγράμματος, δίνεται καθοδήγηση και υλικό για περαιτέρω εξάσκηση του παιδιού στο σπίτι.


Σε τι Διαφέρουμε?

Πάντα Και Παντού Δίπλα Σας

Οι γονείς μπορούν να έχουν συνεχώς εικόνα της συμπεριφοράς και της δραστηριότητας των παιδιών τους, καθώς στο κέντρο μας δεν υπάρχουν «κλειστές πόρτες». Με αυτό τον τρόπο εκπαιδεύονται και γίνονται και αυτοί συν-θεραπευτές του παιδιού τους.

Ο υπεύθυνος του κέντρου και οι συνεργάτες του, είναι πάντα διαθέσιμοι για εσάς, να σας βοηθήσουν και να σας στηρίξουν σε δύσκολες στιγμές.

Σπίτι Και Σχολείο

Όποτε κριθεί απαραίτητο θεραπευτές επισκέπτονται το σπίτι σας και παρέχουν βοήθεια και υποστήριξη.

Εφόσον το επιθυμείτε, είμαστε δίπλα σας και στο σχολείο. Επισκεπτόμαστε τα σχολεία των παιδιών και σε τακτά χρονικά διαστήματα επικοινωνούμε τηλεφωνικώς. ( Αφορά περιπτώσεις παιδιών που συμμετέχουν ταυτόχρονα κάποιες ώρες και σε τυπικό προσχολικό πλαίσιο).

Στη Γειτονιά- Στη Κοινότητα

Με τη συναίνεση των γονέων, παιδιά που παρακολουθούν συνεδρίες ανάπτυξης και βελτίωσης κοινωνικών δεξιοτήτων, συμμετέχουν σε εξωτερικά προγράμματα.

Μαζί Για το Παιδί

Θεωρούμε τους γονείς συν-θεραπευτές μας, για αυτό και η τελική στοχοθεσία ως προς τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει το παιδί διαμορφώνεται σε συνεργασία με τους γονείς εξετάζοντας παράλληλα και τις εκάστοτε δυνατότητες του παιδιού προκειμένου και αυτές να αξιοποιηθούν κατά την παρέμβασή μας. Ταυτόχρονα, οι γονείς συμμετέχουν και στο πλαίσιο της ίδιας της θεραπευτικής συνεδρίας όταν κρίνεται απαραίτητο προκειμένου να εκπαιδευτούν στον τρόπο της παρέμβασης και να συμβάλουν στην περαιτέρω γενίκευση των υπό διδασκαλία δεξιοτήτων του παιδιού.

 

Μέθοδοι που Χρησιμοποιούνται.

Για το σχεδιασμό των θεραπευτικών προγραμμάτων το «Παιδικό Χαμόγελο» βασίζεται στις παρακάτω θεραπευτικές παρεμβάσεις:

  • Εφαρμοσμένη Ανάλυση Συμπεριφοράς ( ABA)
  • Εκπαιδευτικό πρόγραμμα TEACH , Δόμηση Περιβάλλοντος
  • Εναλλακτικό πρόγραμμα επικοινωνίας, (PECS)
  • Αισθητηριακή Ολοκλήρωση (SENSORY INTEGRATION)
  • Παιγνιοθεραπεία

Εφαρμοσμένη ανάλυση συμπεριφοράς

Το πρόγραμμα ΑΒΑ-Lovaas (μεταφράζεται "Εφαρμοσμένη Ανάλυση Συμπεριφοράς" του Καθηγητή Lovaas) αποτελεί μία ευρέως διαδεδομένη πρώιμη εντατική παρέμβαση σε παιδιά με αυτισμό. Από αυστηρά ατομικό, αρχικά, το πρόγραμμα στοχεύει στη γενίκευση των γνώσεων με τη βοήθεια των γονέων ενώ αργότερα συνεχίζεται στο σχολείο.

Η εφαρμοσμένη ανάλυση της συμπεριφοράς βασίζεται στις γενικές αρχές του συμπεριφορισμού, όπου θεωρεί ότι η συμπεριφορά  οφείλεται στη μάθηση και γι' αυτή χρησιμοποιεί την επιβράβευση και όχι την τιμωρία αλλά την αγνόηση, για τη μη επιθυμητή συμπεριφορά.

Η  Εφαρμοσμένη Ανάλυση Συμπεριφοράς (ΕΑΣ) όπως είναι γνωστή στην Ελλάδα, είναι μία εντατική και διαπροσωπική μέθοδος που αποσκοπεί στο να διδάξει βασικές δεξιότητες μάθησης, να ενισχύσει το κίνητρο του ατόμου και να χτίσει πάνω σε προϋπάρχουσες βασικές δεξιότητες ώστε το άτομο να μπορεί να αναπτύξει πιο πολύπλοκες ικανότητες και λειτουργικότητα.

Η πρώιμη εντατική παρέμβαση στα παιδιά με αυτισμό είναι μία θεραπευτική προσέγγιση του αυτισμού, που έχει παρουσιάσει θεαματικά αποτελέσματα στη θεραπεία της αυτιστικής διαταραχής. Μελέτες της τελευταίας εικοσαετίας έχουν υπογραμμίσει τα σημαντικά αποτελέσματα στην επικοινωνία, λεκτική και μη, στην ομαλή ένταξή τους στο σχολείο και στο κοινωνικό σύνολο καθώς και στην καθημερινή γενική λειτουργικότητά τους.

Μερικά βασικά χαρακτηριστικά ενός προγράμματος παρέμβασης βασισμένο στις αρχές της ΑΒΑ:

  • Η χρήση ενισχυτών (reinforcers): Πολλά παιδιά με ειδικές ικανότητες δεν κινητοποιούνται από αντικείμενα και δραστηριότητες που κινητοποιούν τυπικά αναπτυσσόμενα παιδιά (π.χ. να ακούνε «μπράβο» από τους γονείς, να μιμούνται τους φίλους τους και να ολοκληρώνουν μόνοι τους μία δραστηριότητα). Στα πλαίσια της εκπαίδευσης των παιδιών αυτών, η ABA εφαρμόζει επιστημονικές αρχές όπως η ενίσχυση (reinforcement), για να προωθήσει την ανάπτυξη «θετικών» ρεπερτορίων συμπεριφοράς (π.χ. βλεμματική επαφή, επικοινωνία) και για την αντιμετώπιση και μείωση «αρνητικών» συμπεριφορών (π.χ. επιθετικότητα, άρνηση συμμόρφωσης με εντολές).
  • Η ανάλυση δραστηριότητας (task analysis): μερικά παιδιά χρειάζονται περισσότερες επαναλήψεις για να μάθουν να εκτελούν πολύπλοκες δραστηριότητες (π.χ. να πλένουν τα δόντια τους, να δένουν τα κορδόνια τους, να γράφουν τα γράμματα της αλφαβήτου). Γιαυτό τον λόγο πολύπλοκες δραστηριότητες «σπάνε» σε πιο απλά βήματα και στην συνέχεια αυτά τα βήματα διδάσκονται ένα-ένα, με συστηματικό τρόπο.
  • Η ανάλυση αιτιολογίας συμπεριφοράς(functional behavioural assessment): όταν ένα παιδί επιδεικνύει «δύσκολη» συμπεριφορά (π.χ. επιθετικότητα, στερεοτυπία) γίνεται προσεκτική παρατήρηση και συλλογή δεδομένων για τον προσδιορισμό της αιτιολογίας αυτής της συμπεριφοράς (π.χ. αναζήτηση προσοχής από τον γονιό, αποφυγή δραστηριοτήτων που δεν θέλει το παιδί κλπ). Στην συνέχεια,  η παρέμβαση επικεντρώνεται στο να διδαχτεί το παιδί εναλλακτικές συμπεριφορές που να είναι κοινωνικά αποδεκτές και να εξυπηρετούν τον ίδιο σκοπό, στο να μάθει το παιδί να ανέχεται κάποιες αρνητικές καταστάσεις κ.ο.κ.
  • Η συλλογή δεδομένων (data collection) βοηθάει στο να καταγράφεται η πρόοδος του παιδιού και να παρατηρείται ο ρυθμός μάθησής του. Όταν το παιδί δεν παρουσιάζει ικανοποιητική πρόοδο γίνεται επαναξιολόγηση της παρέμβασης και ακολουθούν οι αναγκαίες αλλαγές.

 

 

Παιδικό Χαμόγελο και μέθοδος

Ένα επιτυχημένο πρόγραμμα ΑΒΑ είναι εξατομικευμένο και αποσκοπεί στην γενίκευση όλων των ανεπτυγμένων δεξιοτήτων του παιδιού σε διαφορετικά περιβάλλοντα (π.χ. το παιδί να μπορεί να επιδείξει την δεξιότητα και στο σπίτι και στο σχολείο) και με διαφορετικά άτομα (π.χ. θεραπευτής, γονιός, δάσκαλος). Οι γονείς και το οικογενειακό περιβάλλον του παιδιού δέχονται καθοδήγηση και συμβουλές για την αποτελεσματικότερη συναναστροφή τους με το παιδί ώστε να ανταποκριθούν στις επικοινωνιακές, κοινωνικές και συμπεριφορικές ανάγκες του.

Η θεραπεία είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική, και μέρος αυτής οφείλεται στον τρόπο που δίδεται προσοχή σε όλη τη διαδικασία. Ενώ τα περισσότερα παιδιά μαθαίνουν και επωφελούνται από την επίπληξη και τη διόρθωση, το ίδιο δεν ισχύει για τα παιδιά με διαταραχή του φάσματος του αυτισμού. Αντ’ αυτού, η επίπληξη ή η διόρθωση εξακολουθούν να θεωρούνται ως προσοχή. Αρνητικές ή ανεπιθύμητες ενέργειες και λεκτικές συμπεριφορές  απλά αγνοούνται, ενώ οι κατάλληλες ενέργειες και οι συμπεριφορές αμείβονται με τον έπαινο ή άλλες ανταμοιβές. Αυτό βοηθά να διδάξει στα παιδιά ότι κατάλληλες συμπεριφορές θα προσφέρουν  προσοχή, ενώ οι αρνητικές κανένα βραβείο συμπεριφοράς.

 

Σε όλα τα προγράμματα ΑΒΑ, η πρόθεση είναι η αύξηση των δεξιοτήτων στη γλώσσα, το παιχνίδι και την κοινωνικοποίηση, με παράλληλη μείωση των συμπεριφορών που  παρεμβαίνουν στην  μάθηση. 

Τι επιτυγχάνει η θεραπεία

  • να αυξήσει  συμπεριφορές (π.χ. ενίσχυση των διαδικασιών σχετικά με την αύξηση-εργασία συμπεριφορά, ή κοινωνικών δραστηριοτήτων).
  • να διδάξει τις νέες δεξιότητες (π.χ. συστηματική διδασκαλία και τις διαδικασίες ενίσχυσης διδάσκουν λειτουργικές δεξιότητες ζωής, τις δεξιότητες επικοινωνίας, ή κοινωνικές δεξιότητες).
  • να διατηρήσει συμπεριφορές (π.χ. τη διδασκαλία αυτοέλεγχο και την αυτο-παρακολούθηση των διαδικασιών για τη διατήρηση και τη γενίκευση θέσεων εργασίας που αφορούν τις κοινωνικές δεξιότητες).
  • να γενικεύσουν ή να μεταφέρει συμπεριφορά από τη μία κατάσταση ή απάντηση σε ένα άλλο (π.χ. από την ολοκλήρωση των αποστολών στο δωμάτιο των πόρων από την εκτέλεση, καθώς και σε σχολεία γενικής εκπαίδευσης).
  • να περιορίσει ή να περιορίσετε τις συνθήκες υπό τις οποίες εμφανίζονται παρεμβαίνοντας συμπεριφορές (π.χ. που τροποποιεί το περιβάλλον μάθησης).

Pecs

Το Pecs  Σύστημα επικοινωνίας Μέσω Ανταλλαγής εικόνας είναι ένα σύστημα εναλλακτικής επικοινωνίας για παιδιά και ενήλικες που βρίσκονται στο αυτιστικό φάσμα ή άλλες διαταραχές και έχουν δυσκολία στη λειτουργική επικοινωνία.

Στο πρώτο στάδιο του Pecs ο μαθητής διδάσκεται να ανταλλάξει μια εικόνα ώστε να αποκτήσει ένα επιθυμητό αντικείμενο. Το Pecs αποσκοπεί στην αυτόνομη επικοινωνία και για αυτό χρησιμοποιούνται τεχνικές καθοδήγησης και ενισχυτικές στρατηγικές. Το Pecs αναπτύχθηκε από τους  Andrew S. Bondy  και Lori Frost, και βασίζεται στο βιβλίο του  Skinner «Κατανόηση της λεκτικής συμπεριφοράς».

 

To Pecs εξελίσσεται παράλληλα με την τυπική ανάπτυξη το λόγου. Παρακάτω παρατίθενται τα στάδια του Pecs.

 

Στάδιο  1 : Σε αυτό το στάδιο τα παιδιά διδάσκονται να παίρνουν πρωτοβουλία ώστε να ανταλλάσουν την κάρτα με ένα επιθυμητό αντικείμενο.

Στάδιο 2 : Σε αυτό το στάδιο διδάσκουμε στα παιδιά  την «επιμονή» στο να επικοινωνήσουν ανταλλάσοντας την εικόνα ακόμα και αν ο θεραπευτής βρίσκεται σε απόσταση από το παιδί.

Στάδιο 3: Εφόσον οι μαθητές μας έχουν μάθει να επικοινωνούν και να επιμένουν είναι έτοιμοι να ξεκινήσουν τη διάκριση των εικόνων. Σε αυτό το στάδιο μαθαίνουμε στα παιδιά να ταυτίζουν εικόνες με επιθυμητά αντικείμενα.

Στάδιο 4: Σε αυτό το στάδιο τα παιδιά διδάσκονται να χρησιμοποιούν μια απλή πρόταση όπως «Θέλω + επίθετο+ αντικείμενο».

Στάδιο 5: Τα παιδιά μαθαίνουν να ανταποκρίνονται στην ερώτηση «Τι θέλεις;».

Στάδιο 6: Σε αυτό το στάδιο ο στόχος μας είναι να μπορούν τα παιδιά να διατυπώνουν αυθόρμητα μια πρόταση καθώς και να σχολιάζουν- απαντούν σε δικές μας ερωτήσεις.

 

 

Παιγνιοθεραπεία

 

Ο σημαντικός ρόλος του παιχνιδιού

Αρκετές φορές όταν αναφερόμαστε στις δραστηριότητες που μπορεί να κάνει ένα παιδί, χαρακτηρίζουμε το παιχνίδι του ως μια απλή πράξη. Συχνά οι ενήλικες δεν μπορούν να αντιληφθούν πως γίνεται κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού  του, να είναι τόσο συγκεντρωμένο και απορροφημένο ώστε να αποτελεί μια «σοβαρή και σπουδαία δουλειά». Ας δούμε τους παρακάτω λόγους:

Το παιχνίδι ξεκινάει με το που ερχόμαστε στον κόσμο. Το μωρό στο χώρο που δρα, παίζει με τα δάχτυλά του και κοιτά  με περιέργεια οτιδήποτε σχετίζεται με τις αισθήσεις · πρόσωπο, χέρια και φωνή του σημαντικού ενήλικα.

~   Σταδιακά η παρατήρηση γίνεται πιο έντονη. Πλέον προσπαθεί να αισθανθεί με όλες του τις αισθήσεις πρόσωπα και αντικείμενα, να πάρει πληροφορίες και να καταλάβει τον κόσμο γύρω του.

~  Καθώς μεγαλώνει, η φαντασία αρχίζει να παίζει ενεργό ρόλο. Μέσα από το δραματικό παιχνίδι μιμείται εμπειρίες αλλά ταυτόχρονα μας αποκαλύπτει τις επιθυμίες, τις σκέψεις που το απασχολούν ή το ευχαριστούν, τις συναισθηματικές εμπειρίες και τις φιλοδοξίες του. Μέσα από το δραματικό παιχνίδι έχει τη δυνατότητα να εκφράσει ακόμη και αρνητικά συναισθήματα, χωρίς να κινδυνεύει να χαρακτηριστεί γι’ αυτό, γιατί είναι μέσα στο παιχνίδι.

~   Το παιχνίδι βοηθάει το παιδί να μάθει να επικοινωνεί με τους άλλους, ικανότητα που μας είναι απαραίτητη  για την περαιτέρω εξέλιξη μας και συμμετοχή μας στο κοινωνικό σύνολο.

~  Μέσα από το παιχνίδι «εκπαιδευόμαστε» για την ενήλικη ζωή μας. Μαθαίνουμε να συνεργαζόμαστε, να συμβιβαζόμαστε και να διαπραγματευόμαστε. Και τι γίνεται όταν υπάρξει πρόβλημα στο παιχνίδι; Το παιδί είναι σε θέση να αναλύει την κατάσταση και να βρίσκει τη λύση.

~  Σε γενικές γραμμές λοιπόν το παιχνίδι συμβάλλει στην ολόπλευρη ανάπτυξη του παιδιού και γι’ αυτό το λόγο αποτελεί μια σοβαρή εργασία.

      

     Τι είναι η Παιγνιοθεραπεία 

Η Παιγνιοθεραπεία είναι μια ψυχοθεραπευτική προσέγγιση  που βοηθά τα παιδιά να εκφραστούν, να εξερευνήσουν τα συναισθήματά τους και να κατανοήσουν τις καταστάσεις που βιώνουν.

Ο παιγνιοθεραπευτής αποδέχεται το παιδί όπως είναι. Έχει πίστη στην ικανότητα του παιδιού να αντιμετωπίζει την ζωή, έτσι όπως αυτό ξέρει. Στόχος είναι το παιδί να εξερευνήσει τις σκέψεις και τα συναισθήματα του, να νιώσει σημαντικό και να μάθει να σέβεται τις προσωπικές του εμπειρίες. Μέσω της θεραπευτικής σχέσης το παιδί αποκτά αυτοεκτίμηση. Ο παιγνιοθεραπευτής φροντίζει να δημιουργήσει περιβάλλον ασφάλειας, κατανόησης, εμπιστοσύνης και πίστης ως προς τις ικανότητες του παιδιού. 

Στην Παιγνιοθεραπεία  τα παιδιά δεν καλούνται απαραίτητα να μιλήσουν για το τι  τα απασχολεί, αλλά εκφράζονται με τη «φυσική» τους γλώσσα, αυτή του παιχνιδιού. Έχουν τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσουν το παιχνίδι με βάση το δικό τους χρόνο και ρυθμό, αλλά και τις δικές τους δυνατότητες ώστε να εκφράσουν με συμβολικό τρόπο τις τυχόν ανησυχίες τους, τους φόβους, τα «θέλω», τις επιθυμίες και τις εμπειρίες  τους.

Στο χώρο  του «Μαγικού Χαλιού» της Παιγνιοθεραπείας το παιδί έχει στη διάθεσή του μια ποικιλία από απλά υλικά και παιχνίδια που θα γίνουν το μέσο ώστε να αναγνωρίσει αλλά και να  εκφράσει με δημιουργικό τρόπο τις σκέψεις και τα συναισθήματά του. Η άμμος, ο πηλός, οι γαντόκουκλες, τα ζώα, τα μουσικά όργανα και τα παιχνίδια ρόλων αποτελούν τη γέφυρα που ενώνει τον κόσμο του παιδιού  με την κατανόηση των θεμάτων αυτών από τον θεραπευτή, ώστε να προσπαθήσει να το βοηθήσει.

 

Σε τι διαφέρει το παιχνίδι μέσα στο χώρο της Παιγνιοθεραπείας 

Το παιχνίδι ενός παιδιού σε κάθε αναπτυξιακή φάση δεν είναι το ίδιο. Το παιχνίδι από μόνο του δεν είναι αρκετό για να επιφέρει αλλαγές, όταν υπάρχουν ενδείξεις πως κάτι προβληματίζει και δυσκολεύει το παιδί. Το παιχνίδι του παιδιού  και ο τρόπος που θα επιλέξει να εκφραστεί είναι  ενδεικτικά του δικού του τρόπου να επικοινωνεί και να ανακαλύπτει τη σχέση του με τους ενήλικες.

Το παιχνίδι που κάνει το παιδί μόνο του αλλά και με τους φίλους του διαφέρει απ΄αυτό που πραγματώνεται  μέσα σε μια παιγνιοθεραπευτική συνάντηση. Εκεί, το παιχνίδι είναι μέσο έκφρασης αλλά έχει κι έχει κάποιο σκοπό. To παιχνίδι μαζί με κάποιο Παιγνιοθεραπευτή, έχει κανόνες, τους οποίους γνωρίζει το παιδί και έχει συμφωνήσει με αυτούς. Το παιδί καθοδηγεί το παιχνίδι, αλλά ταυτόχρονα με τη βοήθεια του θεραπευτή επεξεργάζεται θέματα που το απασχολούν.

 

ΣΕ ΠΟΙΟΥΣ ΑΠΕΥΘΥΝΕΤΑΙ Η ΠΑΙΓΝΙΟ-ΘΕΡΑΠΕΙΑ;

  1. Σε παιδιά που βιώνουν  άγχος, φοβίες, εκρήξεις θυμού, νυχτερινή  ενούρηση
  2. Σε παιδιά που έχουν  βιώσει μια σημαντική απώλεια (θάνατος κοντινού προσώπου, αγαπημένου κατοικίδιου)
  3. Σε παιδιά που έχουν βιώσει μια σημαντική αλλαγή  στη ζωή τους(μετακόμιση, απέκτησαν αδελφάκι, χωρισμός των γονέων)
  4. Σε παιδιά που εκδηλώνουν επιθετική συμπεριφορά ή είναι ιδιαίτερα εσωστρεφή.
  5. Σε παιδιά με κάποια συναισθηματική, νοητική ή σωματική δυσκολία
  6. Σε παιδιά που είναι θύματα ή θύτες ενδοσχολικής βίας
  7. Σε παιδιά με  χαμηλή αυτοεκτίμηση .

 

 

Eγγραφή στο Newsletter